Posts tonen met het label markeren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label markeren. Alle posts tonen

woensdag 16 november 2011

Overleg met de padcoördinator

Vanmiddag hadden we een afspraak met de padcoördinator van Zeeland: Chris Louwerse. Hij gaat over het Grenslandpad tussen Sluis en Bergen-op-Zoom. Ruimschoots op tijd verscheen hij met tassen vol informatie. We gingen er eens goed voor zitten, maar toch was het niet helemaal wat we er van verwacht hadden.

Spoorwegovergang in het Spoorpad bij Axel
Chris had vooral heel veel informatie meegebracht over wandelen in Zeeuws-Vlaanderen in het algemeen en zijn bijdrage daaraan. Het is bewonderenswaardig wat hij allemaal heeft gedaan op dat gebied en nog doet! Van het inventariseren van alle bankjes tot het verkrijgen van toestemming voor bijzondere wandelwegen. Van het ontwikkelen van wandelommetjes en themawandelingen tot het helpen bij het plaatsen van de paaltjes voor het Zeeuws-Vlaamse Wandelnetwerk. En dan nog  de eigen praktische bijdrage aan allerlei zaken, als overstapjes, bewegwijzering, trappen en zelfs een compleet spoorwegovergangetje. En dat alles voor minimale kosten (recycling van overbodig/stuk materiaal). Hoewel we al een enorme hoeveelheid wandelfolders van deze omgeving verzameld hebben, had Chris er toch nog een paar voor ons meegebracht die nieuw waren. We zullen ze binnenkort eens uitproberen.

Maar wij waren er van uitgegaan dat de bespreking zou gaan over de nieuwe route voor het Grenslandpad en op welke manier wij daar verder aan zouden bijdragen. Pas helemaal aan het eind van de middag kwam dat even kort ter sprake.

- Chris was er verbaasd over dat er vanuit het kantoor in Amersfoort helemaal geen contact meer met ons geweest is. Dat wij zelf een gids gekocht en betaald hebben, dat we zelf een declaratieformulier opgezocht hebben op internet om de kosten van de eerste bijeenkomst te kunnen declareren (die daarna overigens vlot betaald werden). Dat we behalve de boekjes die we op de vergadering kregen verder niets ontvangen hadden.
 We hebben echter zelf geen idee wat we dan nog zouden moeten ontvangen zolang er nog niet gestickerd en geverfd hoeft te worden. En waar we dan om zouden moeten vragen kunnen we dus ook niet zelf bedenken en we wachten het verder maar af.

- Wat de nieuwe Grenslandpadroute betreft, bleken er ook enige misverstanden te zijn. Wij dachten dat de alternatieve routes die op de vergadering op 17 september besproken werden nog niet definitief waren. En dat Chris daarover o.a. met ons kwam praten. Maar inmiddels (2 maanden later) bleek dat de routecommissie van het Wandelnetwerk ze al heeft goed gekeurd en dat ze nu bij het bestuur liggen. Dat betekent dus ook dat de bezwaren die wij tegen sommige delen van de nieuwe route hebben niet meer voor discussie open staan.
Een teleurstelling, niet omdat de moeite voor niets geweest zou zijn, want aan het wandelen over oude en nieuwe paden hebben we veel plezier beleefd. Ook al niet, omdat we nu mooie routes hebben ontdekt die we met wandelvrienden willen gaan lopen. Maar wel omdat de kans om een mooie nieuwe route voor àlle LAW-wandelaars te maken zich maar eens in de zoveel jaar voordoet en die is nu dus voorbij.

- Het stuk dat ons is toebedeeld van de Zeeuws-Vlaamse etappe loopt van Heile tot Krabbe. Als Chris de route beschrijvingen terug heeft, aan ons de vraag ze na te lopen om te zien of ze kloppen. Dat kan tussen 2 weken en 2 maanden zijn. In het voorjaar en de zomer kan wellicht begonnen worden met de markering. Chris zal ons dan vergezellen om ons de kneepjes van het vak te leren. Daarna zullen wij onze etappe verder onderhouden.

En hoe nu verder? We gaan in elk geval af en toe een stukje van het oude Grenslandpad aan de "overkant" lopen, tot aan Bergen-op-Zoom voorlopig. Zodat we dat later ook kunnen vergelijken met de nieuwe route daar.
Verder zullen we in het voorjaar voor wandelaars van Wandelsite wandelweekenden organiseren over de nieuw ontdekte paden in Zeeuws-Vlaanderen.
En we bieden onze voorkeursroute als GPS-track aan. Wie daar belangstelling voor heeft, kan een email sturen.

©JannieTr, 16 november 2011.

dinsdag 27 september 2011

De "Onderneming": Van Perkpolder naar Hansweert

De PZC van 26 september 2011: Zorg om fiets-voetveer.

Tot het vervallen van het autoveer over de Westerschelde tussen Perkpolder en Kruiningen liep het Grenslandpad door Oost-Zeeuws-Vlaanderen tot Perkpolder. Ook nadat in 2003 de Westerscheldetunnel beschikbaar kwam en de veerdiensten opgeheven werden, werd dit deel van de route onderhouden. In de zomermaanden vaart er nl. sinds 2005 een fiets-voetveer tussen Perkpolder en Hansweert. Zo was er een mogelijkheid tot Perkpolder door te lopen, deze overtocht van 60 min. te maken en in Hansweert de route weer op te pikken.
Helaas ziet de toekomst voor dit pontje, dat deel uitmaakt van het bekende Rondje met een pontje in Zeeland, er niet rooskleurig uit. De Vereniging  Vrienden van de Voetveren heeft inmiddels de noodklok geluid.

Wat is er aan de hand? De haven van Perkpolder slibt steeds verder dicht. Nu deze niet meer nodig is voor de veerdienst wordt er niet meer gebaggerd. Dat is een taak van Rijkswaterstaat, maar die weigert er iets aan te doen, omdat het officieel geen vaarwater meer is. Ook de provincie en de gemeente Hulst ondernemen geen actie. Het pontje is daarmee ten dode opgeschreven.

De afgelopen jaren is er steeds gesteggel geweest over het pontje. De gemeenten Hulst en Reimerswaal waren zuinig met subsidie, waardoor een overtocht zoveel dreigde te gaan kosten dat die te duur werd voor de passagiers. Om de kosten beheersbaar te houden is het aantal vaarten per dag  (3 maal v.v.) en het aantal vaardagen per week (4) beperkt. Ook het weer vormt een belemmering voor een gegarandeerde afvaart: niet alleen bij storm, maar ook bij "slecht" fietsweer ziet de schipper af van de overtocht: te weinig passagiers. Maar juist die beperkte dienstregeling vormt mede een belemmering voor succes. Van een pontje dat alleen in de zomermaanden vaart en deel uitmaakt van een Rondje met het pontje verwacht je dat het elke dag vaart. En dan ontstaat de discussie: Meer subsidie want er komen te weinig passagiers versus Te weinig passagiers dus geen subsidie meer.

De laatste 2 jaar kwam daar het vastlopen in de haven nog bij. Aanvankelijk bij extreem laagwater (springvloed), maar dit jaar ook bij gewoon laag water, liep de "Onderneming" vast en moest er soms wel een uur gewacht worden voor er vertrokken kon worden. Uiteindelijk leidde dat ertoe dat de boot vòòr het einde van het seizoen zoveel schade opliep dat zij uit de vaart genomen moest worden. Er zijn reparaties nodig waarvoor de schipper geen geld meer zegt te hebben.

Of De Vereniging Vrienden van de Voetveren het tij kan keren is afwachten. Ik acht het niet aannemelijk. Het is jammer dat daarmee deze "zomervariant" ook dreigt te vervallen. Hem opnemen in de volgende editie van het Grenslandpadgidsje lijkt me niet zinnig.

Is het bijhouden van de markering in Oost-Zeeuws-Vlaanderen dan voor niets geweest? Ik denk van niet. De lus van bijna 100 km die Chris op de vergadering liet zien zou heel goed uitgewerkt kunnen worden tot een Streekpad. Zeeuws-Vlaanderen heeft genoeg "eigenheid" om een Streekpad te rechtvaardigen. Natuurlijk zullen er binnenkort voldoende wandelmogelijkheden zijn via het inmiddels in ontwikkeling zijnde wandelpadenknooppuntennetwerk. Maar een Streekpadgids kan achtergrondinformatie leveren over de Staats-Spaanse linies, de Poolse inzet bij de bevrijding van Zeeuws-Vlaanderen, het ontstaan van het krekenlandschap, 't Land van Seaftinghe, de Hedwigepolder, de sporen van Reinaert de Vos....etc. Het is een uitgelezen kans om de rest van Nederland kennis te laten maken met dit mooie Landje Apart!

©JannieTr.

donderdag 22 september 2011

Ervaring op Voorne-Putten en in De Hoeksche Waard


* Hein stuurt ons allebei een vragenlijst voor kandidaat vrijwilligers. Bij het invullen realiseer ik me pas wat ik al allemaal gedaan heb op het gebied van routes ontwerpen, beschrijven en van achtergrond informatie voorzien in mijn oude woonomgeving.


* Op Voorne-Putten heb ik voor het Recreatieschap het Voornepad (70 km), Bernissepad (26 km) en Landgoederenpad (18 km) ontworpen, de route beschreven en van achtergrondinformatie voorzien. Voor de markering (geel/rood) en de gidsen zorgde het Recreatieschap. De markering (en het onderhoud daarvan) laat helaas te wensen over: het is door een "professioneel" bureau gedaan.

* Op de Hoeksche Waard was ik betrokken bij het ontwerp van diverse wandelroutes (geel/rood), samen met de RIHW en Staatsbosbeheer. Ook deze zijn door mij beschreven (grofweg, de route staat op een bijgeleverd kaartje en is gemarkeerd) en van achtergrondinformatie voorzien en verschenen in een gidsje: Wandelen door Nationaal Landschap De Hoeksche Waard (10 wandelingen van 6 t.m 75 km). Veel van de foto's zijn door mijn man Henk gemaakt.

* De bestelde gids wordt bezorgd. Ik lees er wat in, bekijk de kaartjes en op www.wandelnet.nl de wijzigingen die zich sindsdien hebben voorgedaan. Dat zijn er nog al wat. We besluiten binnenkort de eerste 3 kaartjes (14,5 km) te gaan lopen. Ik zal eerst de wijzigingen daarover verzamelen.

©JannieTr

zaterdag 17 september 2011

Kennismaken met de Zeeuwse ploeg

De Zeeuwse ploeg is uitgenodigd door Chris Louwerse in hotel Terminus in Goes. Van het hoofdkantoor in Amersfoort komen Joep Naber en Hein Kloosterman om de nieuwe routevoorstellen te bekijken en te bespreken en eventuele vragen te beantwoorden. Omdat de route ook een stukje door Vlaanderen gaat, zitten er ook 2 Vlamingen in de ploeg. Voor ons een mooie gelegenheid om met iedereen kennis te maken. 

Nadat iedereen om 10 uur voorzien is van koffie en een Zeeuwse bolus kan de vergadering beginnen. Uiteraard eerst een kennismakingsrondje en daarna spijkers met koppen slaan: Joep houdt van to-the-point en geen tijd verliezen. Hij heeft kaarten van de nieuwe routevoorstellen meegebracht, die we gezamenlijk bekijken en van commentaar voorzien. Met Chris heeft hij vaker telefonisch contact. Zijn voorstellen zijn al gedeeltelijk besproken met het bestuur en de routecommissie. Die zijn niet zonder meer aanvaard.

Wat is het geval? Na het vervallen van de veerdienst Perkpolder-Kruiningen en de aanleg van de Westerscheldetunnel is een groot deel van de route in Oost-Zeeuws-Vlaanderen overbodig geworden. Met de bus gaan de wandelaars van Terneuzen naar Zuid-Beveland en van daar verder. Chris heeft een "lus" vanuit Terneuzen door O-Z-Vl ontworpen die niet alleen het vervallen deel omvat, maar o.a. ook plaatsen als Axel, Koewacht en 't Land van Saeftinghe. De lengte van de lus is bijna 100 km: te lang voor een lus, is het oordeel van het bestuur. Misschien dan een Streekpad, wordt er geopperd. Ook daar kleven bezwaren aan. We laten de zaak maar even rusten. Chris heeft een brief voor het bestuur hierover opgesteld en iedereen kan zich er in vinden dat hij die opstuurt en het antwoord daarop eerst even afwacht.

Stukje voor stukje bekijken we de suggesties voor nieuwe routes. Op krt. 1 (Sluis-Lapscheure) wordt een kleine wijziging voorgesteld langs de Damse Vaart: buiten het broedseizoen langs de andere zijde: een natuurgebied. Dat heft meteen het probleem op dat het trekpontje wel eens uit de vaart is. Definitieve afspraken zijn nog niet gemaakt, dus wordt het nog even in beraad gehouden. Op krt. 2 (Lapscheure-Heille) zijn geen wijzigingen voorzien. Maar voor krt. 3 (Heille-Eede), krt. 4 (Eede-Middeldorpe) en krt. 5 (Middeldorpe-Haantjesgatpolder) heeft Chris drastische veranderingen bedacht: vanaf Middelburg(B.) langs de Oud-Geulsche Watergang via de Elderschans naar Aardenburg en van daar via de Eekloosche Watergang naar Grenspaal 341 aan het Leopoldkanaal. Ook krt. 6 (Haantjesgatpolder-Oostpolder) wordt totaal anders: het kanaal oversteken en via de Graafjansdijk (waterkeringsdijk uit de Middeleeuwen) naar Bentille. Op krt. 7 (Oostpolder - Stenenschuurbrug) komt de nieuwe route bij Krabbe weer uit op de oude. En gaat vanaf dat punt langs het Leopoldkanaal.

 Argumenten zijn:
  1. De Elderschans is een overblijfsel uit de oorlog met Spanje en ontworpen door Menno van Coehoorn: er is een aantrekkelijke onverharde rondwandeling overheen. 
  2. Aardenburg is de oudste stad van Zeeland met een beginnende bloei in de Romeinse tijd.
  3. De Eekloosche watergang is een unieke, onverharde wandelmogelijkheid langs een riviertje waarlangs vroeger de turf vervoerd werd, van ca. 7 km.
  4. Er zijn al teveel stukken langs het rechte, en daardoor op den duur, saaie Leopoldkanaal.
  5. Het Krekengebied ten noorden van het kanaal heeft veel van zijn charme verloren nu er niet meer langs de oevers, maar over het asfalt gewandeld moet worden.
  6. De Graaf Jansdijk is een van de oudste dijken in deze omgeving: hij liep van Duinkerke tot Sas van Gent en geeft aan tot waar het zeewater vrij spel had in de Middeleeuwen.

Het klinkt goed, maar helaas moet Chris melden dat het stukje langs de Oud-Geulsche Watergang niet door kan gaan wegens gebrek aan medewerking van de betreffende boeren: ze willen er een vergoeding voor en die ruimte is er niet.
De rest is mogelijk. Het ziet er uit als een verbetering. De nieuwe route kennen we voor een groot deel al. De oude nog niet. En omdat men er van uit gaat dat wij dit nieuwe stuk zullen gaan markeren, beschrijven en onderhouden, zullen we ons de komende tijd zowel in de oude, als in de nieuwe route gaan verdiepen.

Ook de veranderingen in de rest van Zeeland passeren de revue. De meeste wijzigingen zijn niet ingrijpend. Iedereen krijgt de kaarten mee waarop de oude en nieuwe varianten getekend staan.

Na een koffiepauze is er gelegenheid om vragen te stellen, m.n. over de markeringen. Er blijken verschillen te zijn tussen de Vlaamse GR-route markeringen en de Zeeuwse LAW-markeringen. Van Hein krijgen we drie boekjes waar alles in zou moeten staan: * Markeren moet je leren, instructie voor vrijwilligers, * Wandelroute in de steigers, handleiding voor routemakers en * Alsmaar rechtdoor, handleiding routebeschrijving. We zullen ze thuis bestuderen.
Met Chris spreken we af dat we een keer met hem op pad gaan om te kijken hoe hij te werk gaat.

Dan is het tijd voor de lunch. We laten ons de soep en de broodjes goed smaken en hebben meteen de mogelijkheid om de anderen wat beter te leren kennen. Niet dat we zoveel met elkaar te maken zullen hebben: ieder werkt aan zijn eigen stuk. Maar als Chris vraagt of men het ziet zitten elkaar tenminste eenmaal per jaar op deze wijze te ontmoeten, dan stemt iedereen in.
Na de lunch nemen we afscheid en zoekt men de trein of de auto op. Wij maken nog een wandeling in de buurt van Goes en bezoeken wat geocaches voor we naar huis gaan. 

©JannieTr.