Hulde aan de mountainbiker!

Tijdens onze verkenning van de nieuwe route voor het Grenslandpad, afgelopen najaar, constateerden we dat vooral op het Vlaamse deel van het traject over dezelfde paden het mountainbikenetwerk Meetjesland is aangelegd. Uiteraard hebben onze onverharde wandelpaden ook de voorkeur van de echte mountainbiker en als daar geen afspraken over gemaakt zijn, dan gebeurt dat. We kwamen zelfs mountainbikers tegen op stukken van het Grenslandpad die NIET in het routenetwerk waren opgenomen.

Het zal wel onmogelijk zijn hier iets aan te veranderen. We zullen ons er dus bij neer moeten leggen en de LAW-wandelaars moeten waarschuwen, dat ze bedacht moeten zijn op deze medegebruikers.

Dat er ook voordelen aan verbonden zijn ontdekten we deze week. Over het stukje Grenslandpad tussen de Stenenschuurbrug en de Oesterputbrug kwamen in het verleden nogal wat klachten binnen: er werd onvoldoende gemaaid, waardoor de wandelaars geconfronteerd werden met hoog opgeschoten gras e.d.. Dat liep niet alleen zwaar, je kon er ook behoorlijk nat van worden en je had geen zicht op oneffenheden en kuilen in het pad. Waarom werd er niet vaker gemaaid? Natuurpunt (de Vlaamse natuurbeweging) had hier bezwaar tegen. Slechts tweemaal per jaar kon er gemaaid worden: voor het broedseizoen en in het najaar. Veel te weinig.

Maar wat blijkt: midden in het broedseizoen hoorden we het geraas van een motormaaier en toen we de zaak nader bekeken was er iemand bezig een zeker twee meter breed pad vrij te maken op dit traject. We waren nogal verbaasd en zijn later nog eens terug gekomen om te zien of het hele pad was gemaaid en dat bleek het geval. Toen ik de nieuwe paaltjes van de mountainbikeroute ontdekte, begreep ik het: dankzij de mountainbikers wordt er nu wel vaker gemaaid.

Ook buiten het Grenslandpad en ook in Zeeuws-Vlaanderen deel heb ik inmiddels geconstateerd dat wandelpaden opgenomen zijn in mountainbikeroutes en dat die, qua begroeiing, goed onderhouden worden. Ook zijn er stukken onverhard pad beschikbaar gekomen die voorheen niet bewandeld mochten worden. Triest maar waar: de mountainbikelobby schijnt meer voor elkaar te krijgen dan de wandellobby. Laten we er maar blij mee zijn. Al blijft het oppassen als je je wandelpad moet delen met mountainbikers: je hoort ze niet aankomen en een ongelukje is snel gebeurd.

©JannieTr, 17 mei 2012.

Wandelkennisnet

- Alle vrijwilligers en medewerkers hebben toegang tot het Wandelkennisnet. Ik heb er al eerder voor ons allebei een profiel aangemaakt en er af en toe eens rond gekeken. Er wordt nog erg weinig mee gedaan. Hopelijk is er aandacht aan besteed tijdens de workshop Levende Wandelwebsite tijdens de Medewerkersdag 2011. Anders is het misschien een idee voor volgend jaar? Mijn indruk is, dat veel vrijwilligers al een jaartje ouder zijn en niet erg bekend met internetgebruik. 

- Verder vond ik een recent document met de titel:

Taken en werkzaamheden van een veldmedewerker/markeerder.

Handig zo'n taakomschrijving, eindelijk duidelijk op een rijtje wat nu precies de bedoeling is. Maar zoiets verwacht je eigenlijk te ontvangen vóór je ingelijfd bent bij het vrijwilligerscorps.

- Een ander document, van eerdere datum (2009) had als titel: Kwaliteitscriteria Wandelplatform LAW. Ik kan me herinneren dat we hier bij Te Voet (een belangenvereniging voor onverhard wandelen) ook aandacht aan hebben besteed (er werd gedacht over een puntensysteem waarmee wandelingen beoordeeld zouden kunnen worden). Er stond een overzichtje bij van de aandachtspunten:

**De routekwaliteit van een pad wordt bepaald door de fysieke eigenschappen van de route die wordt gevolgd en die in hoge mate de wandelaar een gevoel van veiligheid en welzijn geven. Zo wordt een route als goed beoordeeld als deze:

 

1. een onverharde ondergrond bezit,

2. exclusief voor wandelaars is,

3. verkeersveilig is,

4. barrière- en doorsnijdingsarm is,

5. verkeersluw is en

6. goed begaanbaar is.

en:

**Naast de aspecten die de routekwaliteit bepalen is de kwaliteit van een pad sterk afhankelijk van de omgeving waar het doorheen loopt. De omgevingskwaliteit wordt bepaald door de landschappelijke en culturele aantrekkelijkheid en de variatie daarvan, die de wandelaar ervaart. De omgevingskwaliteit wordt als positief ervaren, wanneer er sprake is van: 

7. variatie naar landschap en landgebruik,

8. natuurlijke stilte

9. erkende landschappelijke kwaliteit en

10. gebiedseigenheid

en/of

11. beschermde stads- en dorpsgezichten,

12. bezienswaardige monumenten en

13. culturele (wereld)erfgoederen.

Ik vraag me af of deze maatstaven, waar wij bij de beoordeling van de voorgestelde alternatieve route van uitgegaan zijn, inmiddels losgelaten zijn. Smaken verschillen, maar de meeste van bovenstaande kwaliteiteisen kunnen gemeten worden. En soms zal er helaas geschipperd moeten worden, daar ontkwamen wij ook niet aan. Dat zullen wandelaars ook wel begrijpen.

Wij hebben met argumenten aangegeven waarom we sommige etappes niet geschikt vonden, wijzigingen voorgesteld, compromissen gezocht. Om zo tot een alternatieve route te komen, die ons inziens zo dicht mogelijk de kwaliteitseisen benadert. Helaas zal daar niets meer mee gedaan worden. Heel jammer voor de wandelaar!

We blijven wel met een paar vragen zitten over hoe het Wandelnet werkt. We weten inmiddels: een routevoorstel gaat naar de routecommissie en als die het goedkeurt, gaat het naar het bestuur en na goedkeuring kan het uitgevoerd worden.

Maar hoe komt dat routevoorstel tot stand? Overlegt de padcoördinator daarover met mensen uit de streek? Of bedenkt hij het helemaal zelf? En de routecommissie: komt die de wijzigingen zelf bekijken, of gelooft ze de padcoördinator wel? Doet de routecommissie zelf voorstellen voor wijzigingen? Krijgt de padcoördinator de mogelijkheid daar een negatief oordeel over te geven?

Wij zijn te laat benaderd om nog een stem te kunnen hebben in de nieuwe route. En zo staan wij dus voor de taak straks een deel van de route te markeren waar we niet achter kunnen staan. Natuurlijk doen we gewoon ons werk, dat hebben we afgesproken, maar we zijn wel heel benieuwd naar de reacties van de wandelaars straks.

©JannieTr, november 2011.

Medewerkersdag Wandelnet

    Op 29 oktober 2011 organiseert het Wandelnet (voorheen Wandelplatform LAW) haar jaarlijkse medewerkersdag in Driebergen. Alle vrijwilligers, de leden van het bestuur, aangesloten organisaties, wandeloverleggen en commissies zijn er welkom. Wij hadden gehoopt ook een uitnodiging te krijgen, maar dat gebeurde helaas niet. Waarschijnlijk stonden we niet op tijd in de vrijwilligers administratie.

Een beetje teleurgesteld waren we wel, maar omdat Henk ook een uitnodiging had voor een dagje uit met zijn koor de St. Davids Minstrels was er voor hem gelukkig een aantrekkelijk alternatief. 

Wildsporen herkennen

    Als reactie op een bericht dat ik plaatste via Twitter over dit weblog kregen we kort daarna de vraag of we ook naar de Medewerkersdag kwamen. Toen ik aangaf dat we daar geen uitnodiging voor gehad hadden, werd deze ons alsnog opgestuurd, digitaal en samen met de link naar het Wandelkennisnet waar de inschrijving zou moeten gebeuren. Dat moest nog diezelfde dag,  want de sluitingsdag was al de dag erna.

Ik overwoog even alleen naar Driebergen af te reizen, maar toen bleek dat bij het Wandelkennisnet een inlogcode nodig was die we nog aan moesten vragen en die ons na enkele dagen toegestuurd zou worden, zag ook ik er dit jaar maar van af en maakte andere plannen.

    Jammer is het wel, want het Wandelnet heeft voor een leuk programma gezorgd. Naast koffie/thee, lunch en afsluitende borrel staat er in de middag een herfstwandeling op het programma. In de ochtend is er de mogelijkheid 2 workshops te volgen. Er kan een keuze gemaakt worden uit 6 zeer uiteenlopende workshops. Over het nieuwe Westerborkpad, Vlinders tellen op het Pieterpad, Internetgebruik voor de wandelcommunity, Wildsporen lezen, Natuur- en wandelbeleid in de politiek en het Opfrissen van de markeringsregels. Wij zouden ons zeker vermaakt hebben!

Volgend jaar beter, zullen we maar denken. Ook dan is er vast een interessant programma, heeft men ons beloofd.

©JannieTr, oktober 2011.

Wandelen met de Wandelsite

Vanmorgen heb ik ons aangemeld bij de Wandelsite. Het principe lijkt erg op dat van de Wandelpool, waarvoor we jarenlang wandeltochten in Zuid-Holland hebben georganiseerd. Voor de tochten die we daarna in Zeeland aanboden bleek geen belangstelling te zijn. En de aangeboden tochten in de rest van het land waren voor ons veel te ver weg om nog aan mee te kunnen doen. Dus hebben we ons lidmaatschap maar opgezegd.

 We zullen via de Wandelsite eens een nieuwe poging wagen. Het aantal leden is veel groter, de kans dat er iets bij zit dat niet al te ver weg is, wordt dan ook groter. Maar nog belangrijker: We kunnen zelf ook weer wandelingen aanmelden. Die worden dan op de site gezet en mensen die er belangstelling voor hebben kunnen zich inschrijven. Alles online en per e-mail. Wel zo handig.

Op deze manier hopen we medewandelaars te vinden voor het Grenslandpad: een vaste ploeg is niet nodig, we zien per traject wel wie er mee wil: maar vol is vol. Ook dat houdt de site bij: je kunt het max. aantal deelnemers opgeven. Voor ons is dat 6, dan zijn we met 8 in totaal. Net niet teveel om ook in kleinere cafeetjes nog een plaatsje te kunnen vinden.

Zo kunnen we al wandelend van gedachten wisselen over de oude route en nieuwe tracés. Niet alleen hier in Zeeuws-Vlaanderen, maar ook op de verdere weg naar Thorn. Want juist mensen uit de streek kennen soms leuke paadjes en bijzondere plekjes onderweg. En die kunnen dan een plaatsje krijgen op dit Blog. Misschien halen ze niet allemaal de nieuwe gids, maar ze kunnen wel een bron van inspiratie zijn voor wie met de gids in de hand best eens even van de route af wil wijken.

De eerste wandeling is inmiddels aangemeld en zal een dezer dagen in de agenda van de Wandelsite verschijnen. Op 12 november gaan we wandelen van Sluis naar Aardenburg. Tot aan Heille volgen we de officiële LAW-route, van daar de alternatieve route via de Elderschans naar Aardenburg. Ik ben benieuwd of zich voldoende mensen melden. Het verslagje van de wandeling komt t.z.t. natuurlijk ook hier te staan.

©JannieTr, oktober 2011.

Grenslandpad in ontwikkeling

 Inleiding

De tweede druk van het boekje behorend bij het Grenslandpad (LAW-11) uit 2004 is achterhaald. Er is het nodige veranderd in de loop der tijd. Dus moeten er alternatieven gevonden worden voor afgesloten paden en kansen bekeken worden voor een nog mooiere route. De bedoeling is om eind 2012 / begin 2013 een nieuwe route en gids beschikbaar te hebben.

Door padcoördinator Chris Louwerse werden wij uitgenodigd mee te werken aan de ontwikkeling en uitvoering van het nieuwe tracé in Zeeuws-Vlaanderen. Het leek mij wel leuk om alles wat daarbij komt kijken in een weblog bij te houden: om zelf op terug te kunnen kijken èn, wie weet, anderen enthousiast te maken om zich elders in ons land als vrijwilliger voor de LAW aan te melden.

©JannieTr.