Van Heille naar het begin van de Eekloosche Watergang

Hoewel we de te controleren routebeschrijvingen al een maand in huis hadden, was er nog niets van gekomen. Natuurlijk zaten daar de feestdagen en verjaardagen tussen, maar ook het weer zat niet mee.  Afgelopen zondag was het behoorlijk koud, maar wel droog en dus trokken we de wandelschoenen maar aan om een eerste stuk te controleren.

Het is niet meegevallen. Als je flink doorstapt, krijg je het niet zo snel koud. Maar als je geregeld stil moet staan, je handschoenen uit moet trekken en moet schrijven, dan wil de kou zich wel doen gelden. We hebben de heenroute en aansluitend de terugroute in een keer gedaan: in Aardenburg hebben we de kou verdreven met een kopje soep. 
 
Er bleken nogal wat veranderingen nodig in de beschrijving. Het uitwerken thuis was nog een hele klus. De regels volgen (w.b. straatnamen, ondergrond weg, onduidelijkheden vermijden, stijlfouten etc.) betekende zoveel veranderingen in de tekst, dat herschrijven de enige optie was. Zonde van de woordruimte vonden we om de route zo'n 250 m. over een hondenuitlaatstrook te laten lopen, aan de andere kant van een sloot, evenwijdig aan een ruim fietspad, waar verderop over verder gewandeld moest worden. Nogal gezocht, niet echt een verbetering van de route. Dat hebben we er dus maar uitgelaten.

 
Daarna de tekst nog eens nalopen om zo dicht mogelijk in de buurt van de 400 woorden te komen. Dat is niet gelukt. Maar aangezien de volgende etappe langs de Eekloosche Watergang met veel minder tekst toe kan, zou dat moeten compenseren.
Bovendien verdient Aardenburg, als oudste stad van Zeeland, met zijn interessante verleden, rijke cultuurhistorie en zijn mooie omgeving (waaronder de Elderschans) een eigen pagina en niet slechts een fotootje onderaan de bladzijde.

En dan hieronder onze routebeschrijving (totale afstand: 10 km):

Heenweg:

Start: Splitsing LAW/GR5A  (N51°15.757 - E003°24.639) - Einde:  Begin Eekloosche Watergang. 
 
Na punt 3 (kaart 3) rechtdoor, daarna eerste grasweg linksaf (Karnemelkstraatje).
 
Aan het einde rechtsaf asfaltweg (Noorderbruggeweg), op de viersprong rechtdoor, Ezelstraat. Einde linksaf,  Zuiderbruggeweg. Nu zijwegen negeren tot voor een bos. 
 
Na bord Aardenburg  rechtsaf (asfaltweg). Even na een knooppuntpaal linksaf een onverhard bospad in.
 
U steekt een oprijlaan naar Elderschans over en blijft dit pad met het water aan uw  linkerhand volgen. Het maakt enkele bochten naar rechts. Waar het water eindigt, loopt u nog ca. 35 m. rechtdoor , dan linksaf.

Na een bruggetje  en 2 picknickbankjes rechts aanhouden en het schelpenpad volgen, steeds rechtdoor, evenwijdig aan de weg (Herendreef). Verderop rechtdoor over het trottoir.
 
Tenslotte naar links meedraaien, Kaai. Bij de kikkerfontein rechtsaf, onder de Kaaipoort door (links muurschildering) en meteen rechtsaf, Brouwerijstraat.

Aan het einde rechtsaf, Wandeldreef naar Verloren Kostje. Ter hoogte van de muurschildering (rechts) linksaf het schelpenpad onder aan de oude vestingwerken in en dit blijven volgen. Rechts ziet u een skatepark met zgn. "Romeinse tempel".
 

Op de klinkerweg links en meteen weer rechts het schelpenpad vervolgen tot net na  de begraafplaats, dan bij huisnummer 3 linksaf en het eerste schelpenpad rechts in tot aan de hoofdweg (Beekmanstraat).
 
Hoofdweg oversteken en rechtsaf, eerst trottoir, later fietspad volgen. Na 350 m. neemt u  de eerste straat schuin naar links (doodlopende weg) parallel aan de hoofdweg.
 
De weg wordt onverhard. Aan het einde even rechtsaf naar het klaphekje aan het begin van de Eekloosche Watergang. Punt 4.

Terugweg

Start: Einde Eekloosche Watergang (N51°15.963 - E003°27.259) - Einde: Splitsing LAW/GR5A 

Na het klaphekje rechtsaf over graspad,  met de bocht mee naar links,  weg wordt verhard. Doorlopen tot fietspad  langs de hoofdweg. Verder over dit fietspad. Na oversteken Hanzestraat, verder over het trottoir.

Bij huisnummer 5 linksaf de hoofdweg oversteken en rechtdoor een keitjespad in, later schelpenpad. 

Einde pad linksaf langs de begraafplaats, daarna rechtsaf. Steeds het schelpenpad blijven volgen, onderaan de oude vestingwerken. Bij de klinkerweg even linksaf en daarna weer rechtsaf het schelpenpad volgen tot op de verharde weg, Verloren Kost. U loopt recht op een muurschildering af. Links ziet u een skatebaan met een zgn. "Romeinse tempel".

Hier rechtsaf en even verder linksaf, Brouwerijstraat.

Op het kruispunt bij een muurschildering  linksaf door de Kaaipoort.

Bij de Kikkerfontein linksaf en met het trottoir mee naar rechts draaien, Herendreef. Trottoir steeds rechtdoor volgen,  verderop  schelpenpad parallel aan de weg. Langs twee picknickbankjes  en over een bruggetje het bosgebied in. Na ca. 50 m. rechtsaf. U volgt het onverharde pad, met iets verder het water aan uw rechterhand. Het maakt enkele bochten naar links.

Tenslotte steekt u een oprijlaan naar Elderschans over en volgt het onverharde pad rechtdoor naar de asfaltweg. Daar gaat u rechtsaf en in de bocht naar rechts linksaf (Zuiderbruggeweg).

Nu zijwegen negeren en een stukje na een bushalte (lijn 4) rechtsaf, Ezelstraat. Op de viersprong rechtdoor, Noorderbruggeweg. De eerste grasweg linksaf (Karnemelkstraatje).

Aan het einde rechtsaf over de asfaltweg (Zuiderbruggeweg) naar punt 3 (kaart 3). Van links komt GR 5A.

©JannieTr, 31 januari 2012

 

De nieuwe routebeschrijving

Het ziet er naar uit dat er niets meer veranderd zal worden aan de voorgestelde route en dat we ons neer zullen moeten leggen bij het beschrijven en markeren van een deel van de route waar we niet helemaal achter kunnen staan w.b. aantrekkelijkheid  en veiligheid voor de wandelaar. Het is een schrale troost dat we middels dit Blog aan kunnen tonen, dat we ons best hebben gedaan. Eventuele kritiek van wandelaars in de toekomst hoeven wij ons dus niet aan te trekken.

 
Inmiddels is de tijd aangebroken om voor de vastgestelde nieuwe route een nieuwe routebeschrijving te gaan maken. We waren in de veronderstelling dat het onze taak was de tekst daarvan aan te leveren. Maar ongeveer een maand geleden ontvingen we een compleet uitgeschreven route, met het verzoek deze even na te lopen om te kijken of alles klopt en de nummers van de buslijnen door te geven.
 
Opnieuw een teleurstelling dus. We hebben de afgelopen maanden het boekje Alsmaar rechtdoor, handleiding routebeschrijving van het Wandelnet goed bestudeerd. Maar eigenlijk vonden we daar niet veel nieuws in, omdat we ervaring genoeg hebben met het maken van routebeschrijvingen volgens deze regels. Maar het begint te wennen: proberen je schouders erover op te halen en maar doen wat er verwacht wordt, zij het met steeds minder enthousiasme.

In het genoemde boekje staat o.a. dat het de bedoeling is dat de routebeschrijving voor heen- en terugweg samen niet meer dan 250-400 woorden omvat. Het kan niet anders dan dat daar "gemiddeld" bij had behoren te staan.  De ene etappe is nl. ingewikkelder dan de andere. Bovendien (hebben we al gemerkt) komt er dan van een aantrekkelijke tekst (zoals die wel in de voorbeelden staat) zo niet veel terecht. Voorbeeld: "U steekt de weg over en slaat direct daarna linksaf ".  Ons is gebleken dat er in de eerste etappe die we naliepen voor weinig anders plaats was dan: Oversteken en meteen linksaf. Een soort steno dus, voor de hele etappe. Maakt niet uit, maar zelfs dan bleken er meer dan 400 woorden nodig wil de routebeschrijving de markeringen volledig kunnen vervangen (wat toch de bedoeling is).
 
In de komende Blogs zal steeds een stukje van de nieuwe route staan: van de splitsing tussen het (nieuwe) Grenslandpad en de GR5 (kaart 3, iets ten zuiden van Heille) tot de aansluiting op de oude route bij Krabbe (kaart 7 iets ten noorden van Bentille).
 
Wie zin heeft in een voorproefje kan ze vast uit proberen. En ons laten weten hoe het bevallen is.
 
© JannieTr, 30 januari 2012.

Krulbolsport op de immaterieel-erfgoedlijst van de UNESCO

Krulbollen is een sport die al sinds mensenheugenis wordt beoefend in de lage landen. Dat bewijzen schilderijen van beroemde kunstenaars van eeuwen her. In Vlaamse en Zeeuws-Vlaamse contreien is het bollen nog steeds populair. Reden genoeg om het krulbollen voor te dragen voor de UNESCO-lijst voor immatrieel-ergoed, vindt het bestuur van de IJzendijkse krulbolclub Molenzicht  (Citaat art. PZC 23-11-2011 van René Hoonhorst).

Wie straks de nieuwe route van het Grenslandpad loopt, komt tussen Sint-Laureins en Zonne langs een krulbolcentrum met een groot aantal buitenbanen. Wie niet uit deze streken komt, zou er zomaar aan voorbij kunnen lopen of, als het wel opvalt, zich afvragen wat het voor moet stellen. Daarom hier vast wat achtergrondinformatie.



Krulbollen is een oude Vlaamse volkssport. Het wordt in (Zeeuws-)Vlaanderen, vooral in de buurt van Gent, in het Meetjesland en de regio van Knesselare tot Brugge gespeeld. In Frankrijk wordt in de regio Anjou een vergelijkbaar spel gespeeld onder de naam Boule de fort.
In deze streken geniet het een ongekende populariteit, vooral onder de oudere bewoners. In elk dorp is wel een krulbolbaan, vaak zowel binnen als buiten. In de wat grotere kernen zijn clubs met een groter aantal banen. Onderling worden kampioenswedstrijden gehouden.
Het krulbollen neemt een unieke plaats in in het dagelijks leven van veel Meetjeslanders. Krulbollen vervult er nog steeds een belangrijke sociale functie en is er nog steeds volkssport nummer één, levend erfgoed als het ware. Ook in Zeeuws-Vlaanderen wordt het in ere gehouden en doet men pogingen ook de jeugd er weer bij te betrekken.

Spel en materiaal
 
Het spel wordt gespeeld met twee ploegen van elk twee, drie of vier personen. De bol zelf is niet volledig bolvormig maar eerder een dikke ronde schijf met één afgeronde kant (deze afgeronde kant wordt in het boldersjargon "de loop" genoemd). Hierdoor zal de bol zodra die gerold wordt een ellipsvormige baan volgen en zich tenslotte neervlijen. Elke speler wil met zijn bol zo dicht mogelijk bij de staak terechtkomen. De staak is een vast punt, op zeven meter afstand van de werpers. Ze is ongeveer 33 cm boven de grond zichtbaar en staat opgesteld aan beide uiteinden van de baan. De staak is gemaakt van een stuk rond gedraaid eiken of beukenhout en voorzien van een kunststof mantel.

Spelregels
 
Tijdens het spel onderscheidt men twee basistechnieken: het bollen en het schieten. Bij het bollen wordt de bol van één zijde van het speelveld zo dicht mogelijk naar de tegenovergestelde staak gerold. Het schieten wordt enerzijds gebruikt om bollen van de tegenpartij verder van de staak weg te stoten en anderzijds om de bollen van een ploegmaat dichterbij te stoten. Als alle bollen één keer gespeeld zijn, krijgt de ploeg van wie de bol het dichtst bij de staak ligt de punten. Het aantal punten is gelijk aan het aantal bollen die dichter bij de staak liggen dan de dichtste bol van de tegenpartij. Wie het eerst negen punten haalt, wint het spel.

Wedstrijden
 
Er zijn verschillende "bollingen" mogelijk: prijsbolling, seriebollingen, puntenbollingen, of 'voor de leute'. Bij een prijsbolling wordt gespeeld voor een vooraf bepaalde prijzenpot (meestal is dit geld). Bij een seriebolling wordt meestal gespeeld voor een klein geldbedrag per spel (0.2 tot 0.5 euro). Bij een puntenbolling wordt een vast aantal speelbeurten gebold en wordt het aantal gewonnen spellen bijgehouden. Ook is het mogelijk dat een prijsbolling deel uitmaakt van een criterium waarbij een klassement wordt opgemaakt. Bij ieder gewonnen spel krijg je een punt. Bij bollen voor de leute wordt gewoon gespeeld voor het plezier of voor een traktatie.
 Van mei tot september wordt er op zandige buitenbanen gebold, tijdens de winter op overdekte, halfverharde binnenbanen. De meest gerenommeerde wedstrijd is het Wereldkampioenschap, jaarlijks op 21 juli en de kampioenschappen tijdens de Vierdaagse half augustus.

Langs de route

Wie eenmaal een bolbaan gezien heeft, zal ontdekken dat ze talrijk zijn in deze streken. Veel dorpen hebben zijn eigen baan, meestal een enkele buitenbaan voor de leute, zoals bv. in Eede vlak bij de kerk. Of een binnenbaan in een horecagelegenheid, zoals de Schuurbolders in Sint Laureins, waar ook heerlijk ambachtelijk hoeve ijs verkocht wordt (iets van de route).
De wat grotere stadjes hebben vaak ook overdekte banen, waar geregeld wedstrijden gespeeld worden. Overdekte banen vallen niet op, maar een oplettende wandelaar kan bv. in Aardenburg op een clubgebouw zien staan: Bolderclub  De Ware vrienden. Binnen zijn 3 overdekte banen. In 2010 werden zij Nederlands Kampioen tijdens de buitenwedstrijden in Oostburg.

De toekomst

Zowel in Vlaanderen als in Zeeuws-Vlaanderen spant men zich in om ook de jeugd te interesseren voor deze sport. De Oostburgse club Raak tegen Staak blijft verwoede pogingen doen nieuwe leden bij de bolsport te betrekken. Een instuif trok onlangs zo'n vijftig jongeren die de bolsport eens kwamen uitproberen. De hoop is dat zij ook echt voor het krulbollen zullen kiezen.

Het bestuur van de IJzendijkse krulbolclub Molenzicht wil het krulbollen voordragen voor de UNESCO-lijst voor immaterieel erfgoed.  Jaarlijks organiseren zij het Mauritstoernooi. Het Mauritstoernooi werkt aan het bevorderen en behouden van traditionele spelen zoals Boogschieten, Gaaibollen en Krulbollen. Het bollen tijdens het Mauritstoernooi is er zowel voor gevorderden als voor mensen die kennis willen maken met deze sport. Dat de IJzendijkse club groeit en inmiddels ook een jeugdafdeling heeft, is een hoopvol teken.

(Informatie komt o.a. van Wikipedia, Krulbollen, en van de site Bolclub Molenzicht IJzendijke).

©JannieTr, 15 januari 2012

Het aanpassen van de teksten voor de nieuwe de gids

Zojuist ontvingen we het verslag van de bijeenkomst op 17 september in Goes. Over de routewijzigingen staat daar: We bespreken de kansen en mogelijkheden van alle nieuwe voorstellen op de grens van Nederland en België, op Zuid Beveland en rond Bergen op Zoom. Er zijn op dat moment echter geen knopen doorgehakt. Dat moet in de 2 maanden erna gebeurd zijn, zonder dat de werkgroepleden daar nog iets over hoorden.

Er staat ook  in, onder het kopje Routebeschrijving, dat men vanuit Amersfoort de (oude) teksten in Word naar de padcoördinator zal sturen, die ze zal bekijken en door zal sturen naar de werkgroepleden.

In de begeleidende mail schrijft de padcoördinator dat hij ze zal doornemen/veranderen en daarna aan de werkgroepleden zal doorsturen voor verbeteringen/aanvullingen.

Het valt mij op dat er alleen gesproken wordt over de Routebeschrijving in het verslag. Maar aangezien de route in Zeeuws-Vlaanderen een aanzienlijke wijziging ondergaat, zal het duidelijk zijn, dat ook de overige teksten op tal van punten ingrijpend gewijzigd zullen moeten worden.

Ik loop de gids er op na:

De Elderschans

pg. 27 (Heille-Eede): de route wordt verlegd naar de Elderschans en Aardenburg. Alle hier opgevoerde achtergrondinformatie en bijbehorende foto's kunnen dus vervallen (het stadje Middelburg, de schandpaal, het "meetjespatroon" van de omgeving, Grenspaal 351 en "Grensgeval").

Er voor in de plaats komt natuurlijk de lange en interessante geschiedenis van de stad Aardenburg en die van de Elderschans.

Eekloosche Watergang

pg. 29 (Eede-Middeldorpe): ook hier loopt de nieuwe route ver van de oude. De achtergrondinformatie over de Grensoverschrijding van Koningin Wilhelmina, grenspaal 348 en de Luchtwachtoren (incl. de bijbehorende foto's) zijn niet meer van toepassing.

Hier kan de interessante geschiedenis en ecologische waarde van de Eekloosche Watergang een plaats krijgen.

pg. 30 en 31 (Meetjesland en "Landjepik"): De inleiding over het Meetjesland kan onveranderd overgenomen worden. Voor de rest geldt dat niet.

Het uitgebreide verhaal over de Grote Kreken is ter zake doende: ze zijn zonder meer kenmerkend voor deze streken. Daarom alleen al zouden ze opgenomen dienen te worden in de route. Maar: op de nieuwe route krijgt niemand ze meer te zien. Heeft het dan nog wel zin er zoveel aandacht aan te besteden in de nieuwe gids?

Krulbollen

 "Landjepik" komt nogal gezocht over: het werd in heel Nederland gespeeld, niet alleen in de dorpen. In plaats daarvan kan er beter aandacht besteed worden aan Krulbollen (zie een volgend blog), dat specifiek bij deze streek hoort, aan weerszijden van de grens. Zowel de foto van het "Landjepik" als die van de schaapsherder langs het Leopoldkanaal kunnen vervallen: weinig kans die nog tegen te komen.

 

pg. 33 (Middeldorpe-Haantjesgatpolder): ook hier zijn i.v.m. de routewijzigingen veranderingen noodzakelijk, maar zelfs in de oude tekst staan onjuistheden.

Het verhaal over het Leopoldkanaal klopt wel, maar ook op de oude route was niets te zien van de samenkomst van Stinker en Blinker: dat gebeurt nl. ten z.w. van Eede, ver van de oude en nog verder van de nieuwe route. Op de tussendam daar bevinden zich overblijfselen van Duitse verdedigingswerken, maar de bijbehorende foto klopt totaal niet met wat daar nog te zien is.

Lievebrug

De Lievebrug is een Baileybrug die van doorslaggevende betekenis is geweest tijdens WO II in de zgn. Operation Switchback. Het is onduidelijk wat deze foto hier doet. De brug werd al eerder op de oude route overgestoken. Deze belangrijke brug staat echter niet aangegeven met een apart nummer op de krt. 4 (vlak onder Oosthoek) en de foto krijgt geen nadere verklaring mee dan: brug over Leopoldkanaal. In de oude gids een gemiste kans, in de nieuwe niet meer van toepassing.

Grenspaal 341 komt op de nieuwe route te liggen en kan blijven. De Eekloosche Watergang kan hier vervallen (zie bij pg. 29). Het Krekengebied wordt niet meer bezocht, dus het verhaal over de Blokkreek is ook overbodig.

Sint Jansdijk bij Bentille

pg. 35 (Haantjesgatpolder-Oostpolder): Ook hier een helaas totaal overbodig verhaal over de Boerenkreek en de bepaling van de grens tussen Nederland en Vlaanderen, met een hoofdrol voor de kreken. Je kunt zo'n verhaal niet opnemen, als je het gebied met de kreken verder volledig negeert.

De Graaf Jansdijk wordt in het verhaal met 1 zinnetje afgedaan (in deze omgeving is dat ook echt wel voldoende). Maar omdat de nieuwe route hier persé langs een stuk van deze dijk schijnt te moeten lopen, zal daar een nog interessant verhaal omheen verteld moeten worden.

Rond het Wiel bij Krabbe

pg. 37 (Oostpolder-Stenenschuurbrug): Na Krabbe wordt de oude route weer opgepikt. Het verhaaltje over de Bodemloze put is aardig, maar van deze put is tijdens de wandeling niets te zien. Het Wiel vlak voor Krabbe waar naar verwezen wordt in de tekst (3) en dat als natuurgebiedje met veel vogels wel goed te overzien is, ligt (helaas ook) niet meer op de route en kan dus eruit gehaald worden.

Ons voorgestelde compromis (link): via een mooie route bij Zonne weer aansluiten op de oude route, zou een mooi stukje langs het Leopoldkanaal opleveren met uitzicht op de Bentillekreek en zo de verhalen over het typerende krekengebied weer legitimiteit bieden. Bovendien komt het wiel bij Krabbe zo ook weer op de route te liggen. En wie behoefte heeft aan een stadje loopt van Krabbe in 1 km naar Bentille.

Zicht op de Bentillekreek vanaf het Leopoldkanaal

©JannieTr, 5 december 2011.

N.B. voor onze alternatieve route zie: http://grenslandpad2012.blogspot.com/2011/10/zonne-krabbe-anders-is-niet-altijd.html

Wandelkennisnet

- Alle vrijwilligers en medewerkers hebben toegang tot het Wandelkennisnet. Ik heb er al eerder voor ons allebei een profiel aangemaakt en er af en toe eens rond gekeken. Er wordt nog erg weinig mee gedaan. Hopelijk is er aandacht aan besteed tijdens de workshop Levende Wandelwebsite tijdens de Medewerkersdag 2011. Anders is het misschien een idee voor volgend jaar? Mijn indruk is, dat veel vrijwilligers al een jaartje ouder zijn en niet erg bekend met internetgebruik. 

- Verder vond ik een recent document met de titel:

Taken en werkzaamheden van een veldmedewerker/markeerder.

Handig zo'n taakomschrijving, eindelijk duidelijk op een rijtje wat nu precies de bedoeling is. Maar zoiets verwacht je eigenlijk te ontvangen vóór je ingelijfd bent bij het vrijwilligerscorps.

- Een ander document, van eerdere datum (2009) had als titel: Kwaliteitscriteria Wandelplatform LAW. Ik kan me herinneren dat we hier bij Te Voet (een belangenvereniging voor onverhard wandelen) ook aandacht aan hebben besteed (er werd gedacht over een puntensysteem waarmee wandelingen beoordeeld zouden kunnen worden). Er stond een overzichtje bij van de aandachtspunten:

**De routekwaliteit van een pad wordt bepaald door de fysieke eigenschappen van de route die wordt gevolgd en die in hoge mate de wandelaar een gevoel van veiligheid en welzijn geven. Zo wordt een route als goed beoordeeld als deze:

 

1. een onverharde ondergrond bezit,

2. exclusief voor wandelaars is,

3. verkeersveilig is,

4. barrière- en doorsnijdingsarm is,

5. verkeersluw is en

6. goed begaanbaar is.

en:

**Naast de aspecten die de routekwaliteit bepalen is de kwaliteit van een pad sterk afhankelijk van de omgeving waar het doorheen loopt. De omgevingskwaliteit wordt bepaald door de landschappelijke en culturele aantrekkelijkheid en de variatie daarvan, die de wandelaar ervaart. De omgevingskwaliteit wordt als positief ervaren, wanneer er sprake is van: 

7. variatie naar landschap en landgebruik,

8. natuurlijke stilte

9. erkende landschappelijke kwaliteit en

10. gebiedseigenheid

en/of

11. beschermde stads- en dorpsgezichten,

12. bezienswaardige monumenten en

13. culturele (wereld)erfgoederen.

Ik vraag me af of deze maatstaven, waar wij bij de beoordeling van de voorgestelde alternatieve route van uitgegaan zijn, inmiddels losgelaten zijn. Smaken verschillen, maar de meeste van bovenstaande kwaliteiteisen kunnen gemeten worden. En soms zal er helaas geschipperd moeten worden, daar ontkwamen wij ook niet aan. Dat zullen wandelaars ook wel begrijpen.

Wij hebben met argumenten aangegeven waarom we sommige etappes niet geschikt vonden, wijzigingen voorgesteld, compromissen gezocht. Om zo tot een alternatieve route te komen, die ons inziens zo dicht mogelijk de kwaliteitseisen benadert. Helaas zal daar niets meer mee gedaan worden. Heel jammer voor de wandelaar!

We blijven wel met een paar vragen zitten over hoe het Wandelnet werkt. We weten inmiddels: een routevoorstel gaat naar de routecommissie en als die het goedkeurt, gaat het naar het bestuur en na goedkeuring kan het uitgevoerd worden.

Maar hoe komt dat routevoorstel tot stand? Overlegt de padcoördinator daarover met mensen uit de streek? Of bedenkt hij het helemaal zelf? En de routecommissie: komt die de wijzigingen zelf bekijken, of gelooft ze de padcoördinator wel? Doet de routecommissie zelf voorstellen voor wijzigingen? Krijgt de padcoördinator de mogelijkheid daar een negatief oordeel over te geven?

Wij zijn te laat benaderd om nog een stem te kunnen hebben in de nieuwe route. En zo staan wij dus voor de taak straks een deel van de route te markeren waar we niet achter kunnen staan. Natuurlijk doen we gewoon ons werk, dat hebben we afgesproken, maar we zijn wel heel benieuwd naar de reacties van de wandelaars straks.

©JannieTr, november 2011.

Overleg met de padcoördinator

Vanmiddag hadden we een afspraak met de padcoördinator van Zeeland: Chris Louwerse. Hij gaat over het Grenslandpad tussen Sluis en Bergen-op-Zoom. Ruimschoots op tijd verscheen hij met tassen vol informatie. We gingen er eens goed voor zitten, maar toch was het niet helemaal wat we er van verwacht hadden.

Spoorwegovergang in het Spoorpad bij Axel

Chris had vooral heel veel informatie meegebracht over wandelen in Zeeuws-Vlaanderen in het algemeen en zijn bijdrage daaraan. Het is bewonderenswaardig wat hij allemaal heeft gedaan op dat gebied en nog doet! Van het inventariseren van alle bankjes tot het verkrijgen van toestemming voor bijzondere wandelwegen. Van het ontwikkelen van wandelommetjes en themawandelingen tot het helpen bij het plaatsen van de paaltjes voor het Zeeuws-Vlaamse Wandelnetwerk. En dan nog  de eigen praktische bijdrage aan allerlei zaken, als overstapjes, bewegwijzering, trappen en zelfs een compleet spoorwegovergangetje. En dat alles voor minimale kosten (recycling van overbodig/stuk materiaal). Hoewel we al een enorme hoeveelheid wandelfolders van deze omgeving verzameld hebben, had Chris er toch nog een paar voor ons meegebracht die nieuw waren. We zullen ze binnenkort eens uitproberen.

Maar wij waren er van uitgegaan dat de bespreking zou gaan over de nieuwe route voor het Grenslandpad en op welke manier wij daar verder aan zouden bijdragen. Pas helemaal aan het eind van de middag kwam dat even kort ter sprake.

- Chris was er verbaasd over dat er vanuit het kantoor in Amersfoort helemaal geen contact meer met ons geweest is. Dat wij zelf een gids gekocht en betaald hebben, dat we zelf een declaratieformulier opgezocht hebben op internet om de kosten van de eerste bijeenkomst te kunnen declareren (die daarna overigens vlot betaald werden). Dat we behalve de boekjes die we op de vergadering kregen verder niets ontvangen hadden.

 We hebben echter zelf geen idee wat we dan nog zouden moeten ontvangen zolang er nog niet gestickerd en geverfd hoeft te worden. En waar we dan om zouden moeten vragen kunnen we dus ook niet zelf bedenken en we wachten het verder maar af.

- Wat de nieuwe Grenslandpadroute betreft, bleken er ook enige misverstanden te zijn. Wij dachten dat de alternatieve routes die op de vergadering op 17 september besproken werden nog niet definitief waren. En dat Chris daarover o.a. met ons kwam praten. Maar inmiddels (2 maanden later) bleek dat de routecommissie van het Wandelnetwerk ze al heeft goed gekeurd en dat ze nu bij het bestuur liggen. Dat betekent dus ook dat de bezwaren die wij tegen sommige delen van de nieuwe route hebben niet meer voor discussie open staan.

Een teleurstelling, niet omdat de moeite voor niets geweest zou zijn, want aan het wandelen over oude en nieuwe paden hebben we veel plezier beleefd. Ook al niet, omdat we nu mooie routes hebben ontdekt die we met wandelvrienden willen gaan lopen. Maar wel omdat de kans om een mooie nieuwe route voor àlle LAW-wandelaars te maken zich maar eens in de zoveel jaar voordoet en die is nu dus voorbij.

- Het stuk dat ons is toebedeeld van de Zeeuws-Vlaamse etappe loopt van Heile tot Krabbe. Als Chris de route beschrijvingen terug heeft, aan ons de vraag ze na te lopen om te zien of ze kloppen. Dat kan tussen 2 weken en 2 maanden zijn. In het voorjaar en de zomer kan wellicht begonnen worden met de markering. Chris zal ons dan vergezellen om ons de kneepjes van het vak te leren. Daarna zullen wij onze etappe verder onderhouden.

En hoe nu verder? We gaan in elk geval af en toe een stukje van het oude Grenslandpad aan de "overkant" lopen, tot aan Bergen-op-Zoom voorlopig. Zodat we dat later ook kunnen vergelijken met de nieuwe route daar.

Verder zullen we in het voorjaar voor wandelaars van Wandelsite wandelweekenden organiseren over de nieuw ontdekte paden in Zeeuws-Vlaanderen.

En we bieden onze voorkeursroute als GPS-track aan. Wie daar belangstelling voor heeft, kan een email sturen.

©JannieTr, 16 november 2011.